این روزها ایسنا در حال تجربه یتیم زدگی است، البته هستند مدعيان پدرخواندگي! كه كلام از اختيارشان جست و آرزوي ايسنا بي همه را كردند! يا آنانكه كه طياره دكتر نپريده به كنايه مي‌گفتند: بالاخره دكترتون رفت؟! يا كساني كه پدرخوانده را ستايشگرانه مي‌پرستند و....

فارغ از مضييقات داخلي، كم نيست گوش و كنايه‌هاي خارجي. حرف‌هاي آنانكه از اتمام اشك‌هاي ايسناييان مي‌پرسند و انعكاس گزارشهاي تصويري و چندين خبر و گزارش از رفتن فاتح را به طعن، ژست‌هاي مردم نمايانه به طبع تغيير دولت در راستاي همراهي با دولت مدعي مردم مرامي مي‌نامند! و قص‌علي‌هذا.

به عنوان يك ايسنايي اندوهناك از هجرت دكتر فاتح، از دلتنگي همكارانم در فراغ مديرعامل موفقمان (علي‌رغم انتقاداتي كه به او وارد است) دفاع مي‌كنم و يادآور مي‌شوم كه تكيه برجاي بزرگان نتوان زد به گزاف! بر همين اساس است كه مشفقانه آرزوي صبر جميل دارم براي آنانكه مي‌خواهند جامه‌ء او بپوشند و راه سختي در پيش دارند چرا كه همپاي او بودن كاري حجيم و ثقيل است، چه رسد به بهتر بودن!