تعريف ارتباطات از جمله مقولات تكراري است كه من و هم‌كلاسي‌هام در رشته ارتباطات هر ترم مجبور به مرور آن هستيم. تعاريف بسياري از اين مقوله شده است.اگر چه تكراري ولي اينبار در تعريف مهدي محسنيان‌راد يك نكته اثرگذار كشف كردم. آن هم اينكه ارتباط برقرار نمي‌شود مگر در صورت اشتراك معني در اذهان فرستنده و گيرنده.  شايد خيلي ساده به نظر برسد ولي رمز عدم موفقيت هر ارتباطي در همين نكته ساده است.هر وقت منظور كسي را نمي‌فهميم يا اشتباه مي‌فهميم، به خاطر اينه كه اشتراك معني بين ما و كسي كه باش حرف مي‌زنيم وجود نداره!
بحث فقط بر سر موضوعات پیش پا افتاده و گپ‌وگفت‌هاي عادي روزمره نيست. بلكه اين مقوله اساسي در سطح كلان هم صدق مي‌كند. مثلا در مورد مذاكرات هسته‌اي ايران كه مهمترين موضوع روز ايران در عرصه بين‌المللي است. اينكه ما معاهداتي مثل معاهده تهران و پاريس را مي‌پذيريم و بعد اروپا ما را ملزم به تصويب پروتكل مي‌داند و ما مي‌گوييم چنين چيزي در  معاهده نبوده و اينكه ما به همراهي صد درصد چين و ژاپن مطمئن هستيم ولي اروپا مي‌گويد كه آنها در مورد ارجاع پرونده‌امان به شوراي امنيت مخالفتي ندارند و يا حتي رودستي كه از هند خورديم و عليرغم اطمينان از حمايت آن، در اجلاس اخير شوراي حكام با راي مثبت آن به قطعنامه مواجه شديم و ..... گوياي همين است.

حالا ما كي مي‌خواهيم به اين مهم پي‌ببريم و از مذاكره‌كنندگاني مجرب و آگاه به ترفند‌هاي مذاكره بهره بجوييم، الله علم! البته این انتقاد نه تنها به تیم مذاکره کننده که به هر کدام از ما هم می تونه وارد باشه.

سه موضوع در ذهنم بود كه مي‌خواستم در موردش بنويسم. برعكس يه وقت‌هايي كه هيچ سوژه اي به ذهنم نمي‌رسه. چون نتونستم از هيچ كدامشان بگذرم، پس هر سه تا را يك‌جا مي‌نويسم:

 

***شب‌نشيني يا هم‌انديشي

ديشب در مراسم افطار فراكسيون اقليت مجلس كه به منظور همگرايي اصلاح‌طلبان ترتيب داده شده بود، شركت كردم. بي تعارف بايد بگم كه هيچ تناسبي با عنوانش نداشت و بيشتر يك‌جور شب نشيني بود تا هم‌انديشي يا حتي هم‌نشيني!

 

انتقادم به اين نحو از برگزاري را در گزارشي كه براي ايسنا نوشتم، آوردم ولي حذف شد! نوشته بودم كه اين عدم تناسب يا به دليل بي‌برنامه‌گي‌هاي فراكيسون اقليت – طبق روال عادي برنامه – است و يا اينكه اين مقدمه‌اي براي نشست‌هاي جدي‌تر آينده است. البته الحق و الانصاف هيچ تمايلي به همگرايي و تشكيل جبهه‌اي فراگير در ميان آنها به چشم نمي‌خورد. اگر چه آنها به ظاهر اختلافات گذشته را براي زماني اندك كنار نهاده بودند ولي عدم حضور ليدرهايشان گوياي آن بود كه هنوز هم حاضر نيستند  سر يك ميز با هم بنشينند. پس در آينده با سه جبهه فراگير اصلاح‌طلبي (جبهه دموكراسي‌خواهي و حقوق بشر از سوي معين و ياران بي‌وفايش، جبهه اعتدال از سوي حاميان هاشمي بي آنكه او خود اظهار تمايلي كرده باشد و حزب اعتماد ملي كه كروبي در آن تند مي‌تازد) مواجه خواهيم بود و نه يكي؟!

 

***اجحاف به حقوق زنان

پس از ارائه طرح‌هاي محيرالعقول از سوي نمايندگان زن مجلس هفتم كه تعيين سقف مهريه به منظور تسهيل ازدواج! و تناسب مبلغ آن با ميزان درآمد پدر دختر! بالاخره يكي از اين نمايندگان كه اتفاقا از جناح اكثريت هم هست و مبدع همين طرح‌ها به زبان آمد.

عشرت شايق پيش از اين نيز در نحوه انتخابات اعضاء هيات رييسه مجلس به عدم توجه به كانديداتوري نمايندگان زن، اعتراض كرده بود و اينبار نيز در مواجهه با عدم اشاره عفت شريعتي به اجحافي كه در حق زنان در دولت و مجلس شده است ( در ديدار اعضاي مجلس با رييس جمهور) صدايش در آمد و حداد عادل با لحني نامطلوب وي را خطاب قرار داده و به سكوت اجباري فراخوانده بود!

 

در جمع اين مساله و الزام به عدم حضور زنان از ساعت 18 در مراكز تابعه‌ِء وزارت ارشاد، ناخودآگاه اين شعر را در ذهنم تداعي كرد:

روزهاي روشن خداحافظ

سرزمين من خداحافظ....

 

***خبرنگار ممنوع!

رييس جمهور قشنگمان طي يك خسته نباشيد، عذر خبرنگاران را براي حضور در جلسات هيات دولت خواست! به همين راحتي و به همين خوشمزه‌گي! اين نه تنها نشان دهنده فضاي باز اطلاع‌رساني در كشور كما في‌السابق است، بلكه گوياي نقد پذيري بالاي رييس جمهور نيز هست! چرا كه با چشم‌غره‌اي مهيب به خبرنگاري كه تنها جرمش سوال درباره تعيين سخنگوي دولت بود،  اظهار داشت: خيلي كم از دولت خبر داريد؟!( اين جمله را با لحن استفهام انكاري بخوانيد)

 

 

لازم به ذكر است كه تا كنون نيز برخورد مناسبي با خبرنگاران هيات دولت در دولت جديد نشده بود و تنها برخي رسانه‌هاي خاص همچون خبرگزاري فارس در بسياري از برنامه‌ها اجازهء حضور مي‌يافتند.