|
|
|
|
|
از بازتابهاي منفي نسبت به سخنان اخير رييس جمهور در همايش جهان بدون صهيونيسم چيزهايي شنيده بودم ولي وقتي جمع آنها را در گزارشی يكجا خواندم، هوش از سرم پريد! احمدي نژاد در اين همايش گفته بود« من اميدوارم ملت فلسطين همان گونه كه در ده سال اخير مبارزاتشان را ادامه دادهاند همچنان آگاهي و هوشمنديشان را حفظ كنند. اين مقطعي كوتاه است كه اگر با موفقيت آن را پشت سر گذاريم انشاءالله مسير محو رژيم صهيونيستي مسيري هموار و سرازيري خواهد بود.» اولين چيزي كه به نظرم رسيد اين بود كه ملت فلسطين قريب نيم قرن است كه در مبارزه براي باز پسگيري خاك كشورشان هستند، نه 10 سال؛ بعد هم آخرين موضع رسمي ما در اين خصوص كه از جانب خاتمي رييس جمهور پيشين مطرح شده بود، حاكي از آن بود که اگر فلسطينی ها راهی برای همجواری با اسرائيل پيدا کنند ايران دخالتی نخواهد کرد. از آن اعلام موضع تا اين يكي انگار انقلابي در ايران رخ داده كه چنين گفته ميشود! البته جا دارد از آنجا كه افاضات اخير رييسجمهور نزديك به سخنان امام(ره) بوده است، در عين انتقاد به ايشان، از سخنان آن مرحوم دفاع كنم. چرا كه گفته امام مبني بر اينكه "بايد اسرائيل را از صحنه روزگار پاك كرد" در شرايطي گفته شده بود كه ما به تازگي انقلابي اسلامي را به پيروزي رسانده بوديم و خواهان نشر آن به ديگر ملتهاي تحت سلطه بويژه فلسطين به عنوان يك الگو بوديم. اين گفته در آن زمان به نوعي به مطرح شدن نام ايران در جهان كمك ميكرد و بيان آن از حالوهواي انقلابي كشور ما بعيد و دور از انتظار نبود. درثاني امام شخصيتي كاريزما در سراسر جهان بود و حرفش خريداران بسياري داشت، نه مثل .... نكته مهمتر آنكه امام (ره) با عبارت "روزگار" در جمله خويش، فرمايششان را به حرفي در تمام دورانها بدل كرده و به شيوهاي كاملا ديپلماتيك از واژهاي غير ملموس و كلي استفاده نموده بود ولي رييسجمهور كنوني ايران با به كار گيري واژه "نقشه جهان" كه واژهاي ملموس است موجي از اعتراضات را درجهان كنوني كه جهان سكون و عصر ارتباطات صلحآميز است را برعليه ايران به راه انداخته است. به قول کروبی امام جايگاه خودش را داشت و امام بود. تكيه بر جاي بزرگان نتوان زد به گزاف! كسر شاني بيش از اين براي ملت پرافتخار كشوري كهن چون ايران، بيش از اين نيست كه رژيمي به رسميت شناخته نشده (البته از جانب خودمان و نه در عرصه بينالملل) خواهان اخراج ايران از سازمانملل شود! آبروي از دست رفتهاي كه خاتمي عزيز ذره ذره بار ديگر براي اين ملت با شعار گفتوگوي تمدنها و گفتوگوي ميان ملل و سياست تنشزدايي در عرصه خارجي به ارمغان آورده بود، با حرفي نسنجيده در حال از دست رفتن يكباره است. تا جايي كه ما را به يهودستيزي و بياحترامي به ملتها متهم ميشويم و كشورمان كشوري قانون شكن خوانده شده كه شخص اول اجرايياش با لفاظي تبليغاتي در يك چنين منطقهي قابل انفجاري چون خاورميانه حرفهايي ميزند كه كاربرد ندارد! در كمال تاسف سخنان نسنجيده احمدينژاد كه "شوكبرانگيز"،"باورنكردني"،"زيانبار" و ... خوانده شده است ترديدهاي جهاني در خصوص برخورداري و يا تمايل ايران به برخورداري از سلاحهاي هستهاي را تقويت كرده است و وامصيبتها به حال ملت ايران! کاش این سر دهنده شعار مهرورزی می گفت که نمود خارجی این شعارش چیست؟ آن هم در شرایطی که صائب عريقات، مذاكره كنندهي ارشد تشكيلات خودگردان گفته است: ما كشور اسراييل را به رسميت شناختهايم و روند صلح با اسراييل را دنبال ميكنيم و اظهارات رييس جمهور ايران را نميپذيريم. اين غير قابل پذيرش است. این مهرورزی به ملت فلسطینی است که خشم اسراییل بر آنها را بیافزاییم! |
||
|
+
نوشته شده در جمعه ششم آبان 1384ساعت 15:45 توسط نسرین وزیری
|
|
||
|
|
|
|
|
تو اين روزها و شبهاي عزيز بيشتر از اينكه ياد حاجات و آمال و آرزوهاي خودم باشم، دلم ميخواد براي امام زمان دعا كنم. اعتراف ميكنم كه تا پيش از اين چندان نياز به ظهور امام زمان و ربط آن با زندگي روزمره بشر را درك نميكردم. ولي الان چند صباحي است كه فكر ميكنم هيچكس به جز خود امام زمان نميتونه از حيثيت و مقامش در مقابل برخي مدعيان ظهور، دفاع كنه! وقتي ميديدم كه برخي از بندگان خدا به خاطر خواستي ناچيز قسم دروغ ميخورند يا بيدليل يكي از ائمه را واسطه اشتباه خود قرار ميدادند، دلم ميگرفت و هميشه فكر ميكردم كه ما مسلمانان چرا اينچنين دينمان را ملعبه دنيايمان قرار ميدهيم در حالي كه مسيحيان به ندرت قسم ميخورند. اين دلگيري وقتي بيشتر شد كه برخي با ناديده گرفتن حقوق جمعي از نمايندگان ملت در مجلس ششم و اعمال نظارت استصوابي، راهيابياشان به مجلس هفتم را در نتيجه دعاي امام زمان دانستند و به اين ترتيب گناه خود در پايمال كردن حقوق حقه بندگان خدا را به نام امام زمان پيوند زدند. هر چه بيشتر پيش مياييم، خرج كردن از نام امام زمان هم بيشتر ميشود. تا جايي كه دولت جديد هم كه رييساش ميخواست جاده استقبال از امام زمان را در دوران شهرداريش احداث كند، پيروزياش را در دعاي امام زمان جست و بر آن شد كه ميثاق نامه هيات دولتش را به چاه امام زمان در مسجدجمكران بياندازد.{ گفتني است كه تنها ماموريت وزير ارشاد در اين زمينه لغو شد و نه كل موضوع} من با خلوص و ارادت افراد كاري ندارم. مشكل آنجاست كه اينان به اين ترتيب هر خطايي را كه مرتكب ميشوند را به نام اين امام عزيز ثبت ميكنند. رييس دولتي كه مذاكرات ايران با آمريكا را در مقابل وزير امورخارجه هند - كه اصلا مسلمان نيست و با ائمه آشنايي ندارد- به امام زمان واگذار ميكند و اين توهم را در ذهن او و دولتش ميآفريند كه امام زمان نتيجه را به آنها اعلام خواهد كرد، فردا روزي كه در راستاي منافع خويش و گروه متبوعش باواسطه يا بيواسطه دست به دامان آمريكا شد، براي توجيه عملكرد خود چه خواهد گفت؟ لابد ميخواهد بگويد كه امام زمان از او خواسته كه چنين كند!؟ خدا ميدونه و دل امام زمان كه چقدر از دست بندگاني اينچنيني خونه! همانقدر كه ناديده گرفتن و توهين به اسطورهها زشت و وقبيح است، خرج كردن از آبروي امام منتظران زشتتر و پليد تر است. دعا براي توفيق توبه بعضي آدمها -اگر چه نبايد به لطف خدا نااميد بود- كمي عبث به نظر ميرسد، پس دعا كنيم امام زمان هر چه زودتر ظهور كند تا شر آنها را از سر امتي كم كند. آمين! |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه چهارم آبان 1384ساعت 14:35 توسط نسرین وزیری
|
|
||