خيلي اتفاقي بخش پاياني سخنراني هفته گي حجت الاسلا قراآتي را از تلويزيون شنيدم. مي گفت:«به دفتر يكي از مسئولين رفتم.منشي بسيار زيبايي داشت. وارد اتاقش كه شدم به او گفتم اين خانم از اقوامتان است؟ گفت:نه. گفتم اينطوري كه گناه دارد شما با يك خانم نامحرم در يك اتاق دربسته هستيد. گفت:ايمانمان راسخ است. گفتم؛ پس ايمان شما از حضرت علي قويتر است چون آن امام براي اينكه خداي نكرده دچار خطا نشود و دلش نلرزد به زنان سلام نمي كرد!» برق از سه فازم پريد. مطمئنا اطلاعات مذهبي من از ايشان كه تا خارج از فقه در حوزه علميه خوانده اند كمتر است ولي در همان دو واحد تاريخ اسلامي كه توفيق پاس كردنش را در دانشگاه يافتم، خواندم كه براي درك صحت و سقم هر حديثي ابتدا آن را با عقل خود سپس با قرآن و متون اسلام بايد تطبيق داد. من مسلمانم و شيعه علي (ع). امام اول من و 11 امام ديگرم معصومند و من به عصمت آنان ايمان قاطع دارم. تنها با رجعتي كوتاه به عقل خدادادي خويش مي گويم؛ چطور ممكن است كه يك امام معصوم دچار خطاي نفس شود؟ آن هم به واسطهء يك سلام كردن! من كه به شيعه بودن خود مفتخرم، چگونه در برابر يك كافر و يا حتي يك مسلمان سني، از تشيع علوي دفاع كنم، اگر امامم به گفتهء ايشان چنين ضعيف النفس باشد؟ اصلا امامي كه مي گويد رواست من بميرم اگر در حكومتم از پاي يك زن يهودي خلخال باز كنند، اگر به يك سلام كردن دلش را از دست بدهد كه با صداي خلخال.....! امامي كه به خانه هاي زنان بيوهء شهداي جنگ هاي صدر اسلام مي رفت و براي آنان آذوقه مي برد و نان مي پخت. اصلا چنين وصله اي به ائمه معصوم نمي چسبد. آن هم از جانب كسي كه نفس خود را دريك ديدار كوتاه حفظ نكرده و با يك نظر پي به زيبايي يك خانم برده است. در دين من براي اثبات اتهام گناه « زنا» كه به گواه بسياري از دين داران، بالاتر از آن گناهي نيست، بايد 4 انسان عاقل و بالغ شهادت دهند كه با چشم خود آن را ديده اند و اين امري محال است؛ چرا كه هيچ بني بشري چنين نمي كند! پس چگونه است كه اين آقا بي آنكه گناهي از مسئول مربوطه و يا منشي ايشان ديده باشد، احتمال گناه داده و نه تنها در ذهن خود كه در جمعي كه سخنراني مي كرد و به تبع آن براي تمام 70 مليون جمعيت ايران كه بيننده اين برنامه مي توانستند باشند، آن را به زبان مي آورد؟!! يادم آمد كه صادق زيباكلام در كلاس درسش، روزي، قراآتي را به واسطه همين سخنان نغز «بحرالعلوم» خواند. يك قطره از درياي علم ايشان كه به گوش من خطور كرد، دم بود كه به شاخ در آوردنم منتهي شود! وا اسفا به حال آنانكه چشم و گوش بسته عقل خود را يك جا به امثال ايشان مي سپارند كه شستشوي كامل شود. و البته جاي بسي نگراني از اينكه به چنين تفكراتي و صدور آراء از روي قصد و قرضي در آوان دولت جديد دامن زده شود. اميدوارم در پرتو آموزش هاي ديني آقاياني چون ايشان، چيزي از اسلام بماند.