با طرح استيضاح وزير دفاع به علت فاجعه خونبار سقوط هواپيماي c130 چند سناريو در مجلس شكل گرفت.

نخست اينكه اقليت با مطرح كردن اين طرح قصد همراهي با افكارعمومي را داشته، به گونه‌اي كه اگر اكثريت با اين طرح مخالفت كند؛ به منزلهء مقابله آنان با افكارعمومي و عدم توجه به خواست مردم تلقي شود و اگر با آن هم‌صدا گردد، از آن به مقابله و صف‌كشي با دولت تعبير شود.  يعني اقليت به لطايف‌الحيلي اكثريت را دچار دام نمايد.

اين سناريو به كلي مطرود است چون نه تنها اقليت ضعيف مجلس اساسا فاقد چنين قدرت مديريت و تدبيري است، بلكه در آغاز طرح به دنبال جمع‌آوري امضا از ديگر فراكسيونها بود تا با جلب نظر اكثريت، مبادا آتش قهر دولت دامنش را بگيرد و پيشاپيش براي خود شريك جرم بتراشد. البته تمامي آنها دليل نمي‌شود كه تلاش آنان در پاسخگويي به افكار عمومي را ناديده انگاريم.

سناريو دوم اين بود كه اكثريت به استناد سخنان رهبري مبني بر پرهيز از زودرس بودن مطالبات از دولت، طرح استيضاح را زودهنگام خوانده و يادآور شده‌اند كه تضاد اين طرح با نظر يادشده گوياي عدم التزام عملي آنها به ولايت فقيه است كه منجر به رد صلاحيت اقليت در انتخابات‌هاي آينده خواهد شد.

اين سناريو بسيار نزديك به واقعيت و نشات گرفته از ذهني خلاق بود. چرا كه هم چنين دليلي در رد صلاحيت‌هاي گذشته مسبوق به سابقه است و هم اينكه با اين ترفند حدود 20 امضاء از طرح استيضاح كاسته شد.

سناريو سوم يا اپيزود سوم اين بود كه استيضاح را تا ارائه نتايج كميته 29 نفره به تعويق بياندازند. به اين ترتيب هم امضاء كنندگان طرح استيضاح متهم به عدم التزام به ولايت فقيه نمي‌شوند هم به ميثاق خود با مردم در طرحشان پايبند مانده‌اند!

امیدوارم پرده پایانی این نمایش به فراموشی سپردن این پرونده مثل خیلی از دیگر پرونده های ناتمام نباشه