|
|
|
|
|
این روزها صحنه های بدیعی در تلوزیون از آوان انقلاب پخش می شه. صحنه هایی که شاید فقط همین یکبار شانس دیدنش را داشته باشیم. صحنه هایی از شور و حرارت مردم انقلابی که آن همه شوق در آنها، این روزها از نگاه نوجوانان بی توجیه و حتی غیرقابل درک است.
در این تصاویر دیدم که کودکان خردسال را لای پتو پیچیده بودند و با خودشان به راهپیمایی آورده بودند. اگر چه در این تصاویر حضور زنان بی حجاب غالبا سانسور می شود و انقلابیون تنها با یک پوشش خاص دیده می شوند ولی یکی از شعارهای آنان که بی اغراق از سوی تمامی آنها به زبان می آمد به نظرم جالب بود. شعار "حزب فقط حزب الله/ رهبر فقط روح الله" ۲۸ سال از آن روزها می گذرد. اگر چه در آن زمان پا به عرصه خلقت نگذاشته بودم ولی مطمئنم که آنچه که امروز به عنوان حزب الله در جامعه مرسوم است آنچیزی نیست که آنها در شعارهایشان فریاد می زدند. کاش زمانی بود تا همانها بگویند که در این سالها چه شد که از آن روح (شعار) چنین کالبدی درآمد. |
||
|
+
نوشته شده در جمعه چهاردهم بهمن 1384ساعت 20:6 توسط نسرین وزیری
|
|
||