در باب مظلومیت حسین (ع)، شهید راه آزادی و مردانگی و دفاع از شعاعر دینی، بسیار نوشته اند و گفته اند. ولی البته گاهی می توان بدون خواندن و شنیدن آنچه که نوشته و گفته شود، پی به مظلومیت حسین برد. آنگاه که کسانی به بهانه عذاداری سید و سالار شهدا احساسات مذهبی مردم را در جهت منافع خود قلقلک می دهند و با معرفی کسانی به عنوان حسین زمانه و یا یزید دوران به افکار عمومی جهت می دهند. یا منبری هایی که آنقدر حسین را خار و خفیف می کنند که حتی دیگر شایسته امامت هم دیده نمی شود. یا عذادارانی که بی تفاوت بودنشان به مراتب سنگین تر از همدردی اشان است. کسانی که حضورشان سور عزای امام  با پارتی های دوره ای  تفاوتی ندارد و در هر دو به یک شکل ظاهر می شوند. کسانی که....

مظلوم حسین!

به راستی اگر امام این عذاداری ها را نخواهد که را باید ببیند؟